Kenmerkende elementen uit de voormalige bebouwing keren terug in het ontwerp en houden het verhaal van de locatie levend. Zo krijgt de bestaande datumsteen uit 1836 een prominente plek in de nieuwbouw, blijven de karakteristieke gevelankers behouden en verwijzen de rondboogvormige voordeuren naar de architectuur van weleer. Dakkapellen met hijsbalken doen denken aan het bedrijvige havenverleden, terwijl de Franse balkons zijn voorzien van een subtiel haringpatroon – een knipoog naar de haringrokerij die hier ooit gevestigd was.

Ook de hoofdvorm van het gebouw met zijn robuuste uitstraling en herkenbare kapvorm ademt het ontwerp de sfeer van de pakhuizen die van oudsher het havengebied kenmerkten. In materiaal- en kleurgebruik wordt eveneens aangesloten bij het verleden. De gekeimde baksteen en karakteristieke dakpannen zorgen voor een vertrouwde uitstraling die past bij de rijksmonumentale omgeving. Zo ontstaat een harmonieus geheel waarin verleden en heden elkaar versterken.

Het resultaat is een kleinschalig woonensemble dat niet alleen een nieuwe bestemming geeft aan een historische locatie, maar ook de identiteit van de Vlaardingse haven zichtbaar doorgeeft aan volgende generaties.